Pierwszą, którą zaczęła mi czytać była książka pt. „Dziewczynka z zapałkami”. W skrócie była to historia dziewczynki, która sprzedawała zapałki. Była bardzo biedną osobą. Mieszkała na strychu, gdzie było tak zimo jak na dworze. Bała się wrócić do domu bo nie sprzedała ani jednej zapałki, co w efekcie przyczyniło się do jej śmierci.

Historia smutna, ale bardzo wzruszająca i zazwyczaj po tej bajce nie bałam się zostać sama, wśród otaczającej mnie ciemności, pokoju.

Czasami czytam tą bajkę moim dzieciom, ale one za nią jakoś szczególnie nie przepadają. Dla nich ta bajka jest za smutna. Wolą bajki, które są zabawne. Wcale im się nie dziwie, tylko ja chyba jestem jakaś inna.

Wiem jedno „Dziewczynka z zapałkami” pozostanie w mojej głowie bardzo długo. Nie codziennie ktoś pisze tak wspaniałą książkę dla dzieci.

Myślałam, że nigdy nie opuszczę sklepu z bajkami dla dzieci dlatego, że moje rozrabiaki nie mogły się zdecydować jaką bajkę chcę kupić. Oczywiście był płacz, bo moja córka nie chciała, aby je brat pomagał jej w wyborze. Dzieci to są czasami nie przewidywalne. Albo nawet bardzo.

Wreszcie zdecydowała się na bajkę pt: „Asterix i Obelix misja Kleopatra”. Nie znałam wcześniej tej bajki, ale po nazwie wydawała się obiecująca. Z tyłu opakowania była krótka recenzja o bajce, ale jakoś szczególnie się w nią nie zagłębiałam.

Po powrocie ze sklepu włączyłam im bajkę, a w ten czas miała trochę czasu dla siebie. Dzieci oglądały i się śmiały na cały głos. Kolejna bajka, która im się spodobała. Pewnie jeszcze kupię im parę bajek ,ale może już w postaci książkowej, bo dawno nic nie czytały.

Zabawa komedia, która nadaje się wyśmienicie dla całej rodziny. I tak właśnie zrobiłam ze swoją pewnego niedzielnego wieczoru. Godzina około 19.00 jak smażyłam popcorn. Ja osobiście nie przepadam za takimi wynalazkami, ale moje dzieci je bardzo uwielbiają. Potem wspólnie usiedliśmy na kanapie, jedząc popcorn, zaczęliśmy oglądać shreka.

Czasami wydaje mi się, że bajki powstały dla osób starszych, aby oderwać się od życia codziennego, zapomnieć o problemach, smutku itp. Śmiech to zdrowie i każdy Ci to powie. Ja od małego oglądałam bajki więc pewnie stąd lubię spędzać czas oglądając bajki razem z moimi ukochanymi dziećmi. Nawet jak dana rzecz mnie nie śmieszy, a widzę że śmieszy moje dzieci, to automatycznie pojawia mi się uśmiech na twarzy.

Mam nadzieję, że Ty i Twoje dzieci również przepadacie za bajkami. Pozdrawiam Magda.

Ostatni odcinek to „KATARSTROFA”. Z tego odcinku moje dzieci naprawdę dużo się nauczyli. Uwielbiam bajki, które uczą. Nadają się w sam raz na to, aby dzieci spędzały miło czas.

W tym odcinku mieszkańców Bukolandii złapał katar. Pewnie stąd taka, a nie inna nazwa odcinku. Była to jesień jak wszyscy rozchorowali się w Bukolandii. Jak wszyscy wiemy jesienią jest zimną, wieje wiatr. Są też pozytywne aspekty jesieni, a mianowicie widok pięknych, kolorowych spadających liści z drzew.

Bukolandczycy w czasie choroby leczą się ziołami. Niestety aby takie zioło zdobyć ktoś musiał udać się daleko w głąb lasu. Na tą podróż wybrał się BULBER, który jako jedyny nie zachorował. W czasie podróży skaleczył sobie nogę. Nie był wstanie wrócić o własnych siła do Bukolandii. Na szczęście spotkał żmiję, która zawiadomiła pomoc.

Po obejrzeniu bajki moja córka zapytała się mnie dlaczego ludzie chorują i co trzeba zrobić aby nie zachorować.

Mieszkańcy Bukolandii grzecznie ich poprosili o opuszczenie drzewa, w którym mieszkają. Moja córka lubi ten odcinek dlatego, że ją bardzo śmieszy to, że Bukolandczycy postanowili pozbyć się przybyszów na rożne sposoby. Jednym z nim było złowienie chmury na niebie. Wykorzystali do tego sieć rybacką. Moja córka za każdym razem jak oglądała ten odcinek miała uśmiech na twarzy.
Po jakimś czasie udaje się wypędzić Turydlaków z Bukolandii i tym samym w Bukolandii zapanowało znowu czyste powietrze.

Wierzę, że moje dzieci wyciągną z tego taki wniosek, że jak ktoś zanieczyszcza środowisko, to trzeb coś z tym zrobić.

Ta bajka opowiada o zabawnych stworkach, które zamieszkują drzewo. Bohaterowie mają przedziwne imiona. Jednym z nich jest imię „KIWAK”. Pamiętam jak mój syn mówił, żeby wołać na niego „KIWAK”. Już się nie nazywał Kamil.

Dzieci kochają postacie z tej bajki. Pewnego razu do Bukolandii zjawiła się postać, która totalnie różniła się od pozostałych osób, które zamieszkują drzewo w Bukolandii. Mieszkańcy niechętnie z nim rozmawiali, unikali go dlatego, że był wielki i miał dziwne kształty.

Po pewnym czasie jednak przekonali się co to nowego przybysza oraz nawet zaproponowali mu aby zamieszkał w Bukolandii.

Moje dzieci wyciągnęły z tej bajki bardzo dużo. Pamiętam jak kiedyś mój syn przychodzi z zerówki i mówi, że wszyscy się śmiali z jednej osoby w klasie, bo miał odstające uszy. Zapytałam się syna: Ty też się śmiałeś? Mój syn odparł: Nie mamusiu, zaproponowałem aby usiadł ze mną w ławce.

Mój blog będzie głównie o tym, jakie bajki warto puszczać młodym dzieciom. W komentarzach możecie dodawać swoje sugestię dotyczące bajek. Wiem na pewno, że dzieciom, które puszcza się bajki, czy też filmy do lat 12, wyrabia się inteligencję. Zauważyła to na swoich dzieciach.

Bajki wpłynęły na wyobraźnie moich dzieci. Wcześniej miały problemy np. z wyobrażaniem tego co czytają, ale gdy zaczęły oglądać więcej bajek , to ten problem zniknął.
Z bajek moje dzieci dużo się uczą. Dlatego mam nadzieję, że w przyszłości nie będą miały problemów z nauką. Czasami wydaje mi się, że za szybko chcą stać się ludźmi dorosłymi To pewnie nie tylko u moich dzieci takie zjawisko zachodzi.

Wydaje mi się, że taki blog przyda się każdemu kto wychowuję dzieci bądź lubi oglądać bajki.